نایافته

گفتی که :

              ـ چو خورشید زنم سوی تو پر ،

                چون ماه شبی سر کشم از پنجره سر !

اندوه ، که خورشید شدی ،

                                 تنگ غروب !

افسوس ، که مهتاب شدی ،

                                وقت سحر !

+ نوشته شده در  یکشنبه ششم اسفند 1385ساعت 8:34  توسط مهتا خانوم | 

منوی اصلی

صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب

آرشیو مطالب

86/02/22 - 86/02/31
86/02/05 - 86/02/21
86/01/22 - 86/01/31
86/01/05 - 86/01/21
86/01/08 - 86/01/14
86/01/01 - 86/01/07
آرشيو

پیوندها

تنهایی
گروه هکرهای وحشی
نیلوفرانه
گل سرخ
الهه باران
قصر کوچولو
عاشق تنها
دوستت دارم
پرهام دلبندم
حضرت عشق
متولد ماه مهر
کلبه هشتم عشق
گلپونه های وحشی
دغدغه های امروزی
پرسه های عاشقانه
اس ام اس و عشقولانه
مملی ( Red Boy )
ورود آقایان ممنوع
آخرین ها
:: www.sasan-potter.co.sr ::

طراح قالب