تبليغاتX
html> اینجا خونه ی منه
یه جای دنج عین بهشت
صبر آفتاب

و آفتاب

         با آن صبر بلندش

                                کنج حیاط

                                              نشست

                                                          غروبم را تماشا کردم

اما

      چه صبورتر بودند

                           فالگیرانی 

                                        که تو را

در کف دستهایم دیدند

                              و

                                 هیچ نگفتند .

                                                   

                                              

+ نوشته شده در  پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386ساعت 16:49  توسط مهتا خانوم |