تبليغاتX
html> اینجا خونه ی منه
یه جای دنج عین بهشت
حادثه ی باور عشق
گفته بودم که بیایی و ببینی گل نرگس پژمرد

                               و ببینی همه شب غرق سکوتم بی تو

ناله ام هیچ به جایی نرسید

                                     من پر از افسوسم

پس از آن روز و شب و ثانیه ی غربت خویش

پس از آن لحظه ی پر ناله ی پرواز کبوتر از حوض

                                              من پر از احساس پرستو هستم

به زمانی که توان کوچ کند ، از پس خاطره ی یک گل یاس

و توان ناله کند ، تا به نور و شبنم

تا به تنهایی یک عابر خیس از گل سرخ

                                                من پر از روییدن

        من پرم از تپش پنجره ی سبز حضور ! 

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم فروردین 1386ساعت 16:47  توسط مهتا خانوم |